Biuro Spraw Nocnych: przygodówka o nocnej Warszawie

hello@creativewarsawcompany.pl
Czołówka tekstem

Prolog: Kaczka (ok. 1 min)

Wieczór na warszawskiej ulicy. Pod latarnią ławka, obok kosz, na ławce gołąb ze skórką bułki. Narrator: „Warszawa. Wieczór. Spokój.” W kałuży rozchodzą się kręgi, okna gasną, gołąb odlatuje. Z nieba schodzi ogromna kacza łapa i rozgniata ławkę na płasko, a pokrywa kosza ląduje na latarni jak kapelusz. Nad miastem góruje Giga-Kaczka — złoczyńczyni jak ze starych filmów akcji: kaczka krzyżówka z monoklem, w czapce złożonej z kolorowej ulotki, przymruża oko i uśmiecha się krzywo. Kaczka: „Kwa. Kwa.” Ze skrzydłami splecionymi za plecami idzie w stronę Pałacu Kultury, odchodząc, ogląda się przez ramię, a w tle gra piosenka o kaczce, która „tupnie i płasko”. Na płaską ławkę spada telefon, a na ekranie leci pionowy klip „KWA-ROLKI”: „Wielka kaczka nad Warszawą?”. Licznik wyświetleń rośnie, aż siada na telefonie gołąb i ekran gaśnie. Narrator w ciemności: „W tym samym czasie… na jednym z dachów Warszawy, w spokojną, zwyczajną noc, miało się wydarzyć coś, czego nikt się jeszcze nie spodziewał.”

W roli gościnnej Kaczka (bardzo duża)

Schodki nad Wisłą (ok. 1–4 min, do grania)

Karta miejsca: o zmierzchu, nad rzeką, złoty napis SCHODKI NAD WISŁĄ, a pod nim PIĄTEK, WIECZOREM. Narrator: „Schodki nad Wisłą. Najlepsze miejsca w mieście.” „W programie: woda.” Nad Powiślem łuna, przez rzekę Most Świętokrzyski, po drugiej stronie Praga. Olek i Asiunia siedzą na betonowych stopniach nad wodą.

W roli głównej Aleksander (Olek)

W roli tytułowej Jej Wysokość Asiunia

Olek: „…Tytułowej?”

Asiunia: „Przeczytaj jeszcze raz.”

Od tej chwili steruje gracz. Przy stopach Olka leży okrągły kamień, niżej, na bulwarze, dwa płaskie, a na wodzie pływają trzy kaczki.

Kiedy nad Wisłą zrobi się głośno, na schodkach ląduje niezapowiedziany gość, a noc przenosi się na mapę Warszawy.

Dachy Śródmieścia: dawna czołówka (45 s)

Dawna czołówka z dachów Śródmieścia. W grze jest poza główną ścieżką, a na ścieżce klasycznej bez animacji opowiada ją komiks.

  1. 0:00–0:03

    Czerń.

    Narrator: „Warszawa. Noc.” „Nad dachami ktoś pracuje po godzinach.”

  2. 0:03–0:05

    Z ciemności wyłaniają się dachy kamienic: zapalone okna, światła na wieżach i ciepły świetlik w dachu. Na kominie śpi gołąb, obok komina leży „kamień”. Na dalekim kominie siedzi ktoś w szafirowym płaszczu, długie włosy powiewają na wietrze.

  3. 0:05–0:10

    Tytuł spada z nieba litera po literze: CREATIVE seryjnie, WARSAW ciężko, aż drży kadr, COMPANY znów seryjnie. Y się spóźnia, wpada, kręcąc się, i zostaje krzywo. Po literach przebiega błysk, spod COMPANY wysuwa się podtytuł „…i tajemnica świetlika”. Gołąb budzi się, patrzy na Y, potem w kamerę, i zasypia. Postać na dalekim kominie podnosi głowę.

    Wejścia na rynek Z hukiem

  4. 0:10–0:15

    Zza kalenicy, na tle księżyca, pojawia się dłoń, potem kapelusz, a potem cały Aleksander. Staje w sylwetce dokładnie w tarczy księżyca. Rondo kapelusza łopocze, Olek poprawia kapelusz.

    W roli głównej Aleksander (Olek)

    Olek: „Aleksander.”

    Dopisek „(Olek)” rozsypuje się piksel po pikselu.

  5. 0:15–0:22

    Olek zjeżdża po mokrej blasze na obcasach, ręce kręcą mu się jak wiatrak. Antena ugina się jak katapulta i wyrzuca go za mocno: Olek szybuje nad kalenicą w stronę krawędzi dachu. Wtedy z dalekiego komina zeskakuje szafirowa smuga. Asiunia dwoma susami przebiega po kalenicy, skacze i w locie łapie Olka za koniec liny. Jednym szarpnięciem przenosi go nad krawędzią i stawia na nogi obok „kamienia”. Potem przeskakuje nad „kamieniem” i ląduje bohatersko: w przyklęku, z tarczą przed sobą i mieczem w górze, a włosy i płaszcz opadają sekundę później. Błysk przebiega tylko po słowie WARSAW.

    W roli tytułowej Jej Wysokość Asiunia

    Olek (patrzy na napis): „…Tytułowej?”

    Asiunia: „Przeczytaj jeszcze raz.”

  6. 0:22–0:27

    „Kamień” powoli wysuwa głowę. To żółw, pan Zygmunt. Patrzy na Olka i raz mruga. Olek robi zdziwioną minę, Asiunia nie.

    Olek: „Panie Zygmuncie. Pan już tu?”

    Zygmunt mruga.

    Asiunia: „Od wtorku.”

    W roli drugiej (pierwszej) Pan Zygmunt

    Olek zerka na napis i marszczy brwi.

  7. 0:27–0:32

    Olek wyjmuje z torby plan i go rozkłada. Plan rozkłada się coraz bardziej, aż zasłania Olka. Wiatr łapie arkusz jak żagiel, płachta na chwilę przelatuje przed oczami widza i ciągnie Olka po blasze, dopóki Zygmunt, który już czeka przy kominie, nie przydepnie łapą rogu planu. Asiunia jednym ruchem składa plan do rozmiaru znaczka i wsuwa go Olkowi do kieszeni.

    Olek (zza planu): „Plan wejścia do biura. Wersja A.”

    Asiunia: „Już.”

    Strategia Plan A. I plany od B do Ż.

  8. 0:32–0:38

    Olek opiera się o komin. Wypada luźna cegła, odbija się od pancerza Zygmunta, a on nawet nie mrugnie. Cegła znika za krawędzią dachu. Po sekundzie słychać daleki brzęk i w całym mieście, od najbliższych kamienic po horyzont, zapalają się okna. Na końcu rozświetla się zegar Pałacu. Olek gwiżdże.

    Olek (oparty o komin): „To nie ja.” „…On też nie.” (wskazuje pana Zygmunta) „…Ona na pewno nie.” (wskazuje Asiunię, która czyści miecz)

    Kampanie Słychać je na Pradze

  9. 0:38–0:45

    Świetlik się uchyla i wylatuje z niego papierowy samolot z kartki w kratkę. Olek wyciąga po niego rękę, ale samolot ląduje na pancerzu Zygmunta. Olek z godnością go zdejmuje, rozkłada i pokazuje widzowi.

    Olek (do widza): „Z biura. Do Pana. Albo do Pani.”

    Poza końcowa: Olek ze stopą na podmurówce komina uchyla kapelusz, Asiunia opiera się o wbitą w dach tarczę, z mieczem na ramieniu, a Zygmunt wysuwa głowę. Ostatni błysk. Pod sceną wysuwa się pasek czasowników.

    Kontakt hello@creativewarsawcompany.pl

W każdej scenie postacie i obiekty są przyciskami (klawisz Tab), a przedmioty zebrane po drodze leżą w torbie Olka. Czasownik wybierasz przyciskiem albo klawiszem 1–4: Patrz, Weź, Użyj, Rozmawiaj. Zwykłe kliknięcie wykonuje czynność domyślną, a przedmiot z torby łączysz z celem: „Użyj X z Y”. Na dachach przyciskami są też litery tytułu.

Czołówka w skrócie

  1. Noc nad dachami Warszawy, u góry złoty tytuł Creative Warsaw Company z podtytułem „i tajemnica świetlika”. W tarczy dużego księżyca stoi ciemna sylwetka Olka w kapeluszu i mówi: „Aleksander.” U jego stóp na kalenicy leży „kamień”, a na dalekim kominie po prawej siedzi postać w szafirowym płaszczu, z długimi włosami. Na dole napis: W roli głównej Aleksander (Olek).

    W roli głównej Aleksander (Olek)

    Warszawa. Noc. Nad dachami pracuje ktoś, o kim nikt nic nie wie.

  2. Nad prawą krawędzią dachu Asiunia w szafirowym płaszczu, jeszcze w locie, łapie za koniec liny Olka, który zawisł za krawędzią nad podwórzem. Włosy i płaszcz ma rozwiane, w tle przy kominie wygięta antena, przed księżycem leży „kamień”. Na dole napis: W roli tytułowej Jej Wysokość Asiunia.

    W roli tytułowej Jej Wysokość Asiunia

    Aleksander zawsze wchodzi z przytupem. Asiunia pilnuje, żeby też wylądował.

  3. Trójka na kalenicy przed księżycem. „Kamień” wysunął głowę: to żółw, pan Zygmunt. Po jego lewej Asiunia z tarczą mówi spokojnie: „Od wtorku.”, po prawej zdziwiony Olek stoi z rękami na biodrach. Na dole napis: W roli drugiej (pierwszej) Pan Zygmunt.

    W roli drugiej (pierwszej) Pan Zygmunt

    Pan Zygmunt był na miejscu pierwszy. Od wtorku.

  4. Okna zapalone w całym mieście, aż po wieżę Pałacu na horyzoncie. Luźna cegła odbija się od pancerza pana Zygmunta, który nawet nie mrugnie. Olek, oparty o ceglany komin, gwiżdże niewinnie. Dalej na kalenicy Asiunia z tarczą czyści miecz, a na jego sztychu błyska światło. Na dole napis: Kampanie. Słychać je na Pradze.

    Kampanie Słychać je na Pradze

    Jedna cegła. Całe miasto na nogach. Nikt się nie przyznaje.

  5. Poza końcowa: Olek stawia stopę na podmurówce komina i uchyla kapelusz, pan Zygmunt z wysuniętą głową ma na pancerzu papierowy samolot z kartki w kratkę, a na kalenicy Asiunia opiera się o tarczę wbitą w dach. Na dole napis: Kontakt, hello@creativewarsawcompany.pl.

    Kontakt hello@creativewarsawcompany.pl

    Ze świetlika przyleciał list z biura, do którego Olek od lat nie może wejść. Nie do niego, tylko do Pana. Albo do Pani. Odpisz: hello@creativewarsawcompany.pl

Niżej ta sama scena bez animacji. Postacie, obiekty i litery tytułu dalej odpowiadają, tylko tekstem.

Scena

Wczytuję noc…

Nocna panorama dachów Warszawy. Na niebie świeci złoty napis Creative Warsaw Company z podtytułem „…i tajemnica świetlika”. Przy kominie stoi Aleksander w kapeluszu z szerokim rondem i skórzanej kamizelce, obok żółw, pan Zygmunt, a dalej na kalenicy Asiunia w szafirowym płaszczu, z tarczą i mieczem. Litery tytułu, postacie i obiekty sceny są przyciskami: przejdź do nich klawiszem Tab. Klawisze 1–4 wybierają czasownik, Esc pomija czołówkę, P zatrzymuje animację, K przenosi do adresu. W czytniku ekranu zamiast klawiszy użyj przycisków Pomiń i Pauza z sekcji Sterowanie, przed sceną.